Wat ik anders had gedaan

Ik heb het mezelf moeilijker gemaakt dan nodig was. Altijd het gevoel dat het beter moest, dat het niet goed genoeg was, dat ik achterliep. Zelfs als iets goed ging, was ik alweer bezig met het volgende.

Als ik opnieuw mocht beginnen, zou ik mezelf wat meer ademruimte gunnen. Even stilstaan bij wat goed gaat. Vertrouwen hebben dat het proces werkt. Het hoeft niet altijd perfect om waardevol te zijn.

In het begin hield ik alles best zakelijk. Vooral op LinkedIn en tijdens pitches. Strak, netjes, professioneel — maar niet echt “Tristan”.

Pas later ging ik opener delen waarom ik dit werk doe, wat ik meemaak, waar ik in geloof. En dat werkte veel beter. Als ik terugkijk, had ik dat vanaf dag één mogen doen. Mensen verbinden niet alleen op inhoud, maar op echtheid.

Tijdens m’n stage was ik vooral bezig met wat beter kon. Project niet af? Stress. Feedback nodig? Twijfel. Klant zegt niks terug? Onzekerheid.

Maar ondertussen gingen er ook heel veel dingen wél goed — en daar stond ik amper bij stil. Geen kleine successen vieren = geen energie.

Als ik opnieuw mocht beginnen, zou ik bewuster stilstaan bij de dingen die slagen. Een geland idee, een tevreden klant, een toffe post. Gewoon even trots zijn. Want dát is wat je nodig hebt om het vol te houden.