Wat ik dacht dat het zou zijn, en wat het echt werd

Evaluatie van mijn stage –mijn oprechte mening

Toen ik aan deze stage begon, had ik een duidelijk doel: ik wilde m’n bedrijf laten groeien. Meer klanten, een sterkere uitstraling, een heldere positionering. Gewoon: gas geven. En eerlijk? Ik dacht dat dát de kern zou worden van deze periode.

Maar wat ik niet had verwacht — of misschien niet had durven verwachten — is dat de grootste groei niet in mijn bedrijf, maar in mijzelf zou plaatsvinden.

Ik begon als iemand die wel kon ondernemen, maar ook vaak twijfelde. Die bang was om fouten te maken. Die constant bezig was met “genoeg doen” en “goed bezig zijn”. Alles moest perfect, professioneel en controleerbaar. Want dat voelde veilig.

Maar al snel merkte ik dat je als ondernemer niet alleen bouwt aan een bedrijf, maar óók (en misschien wel vooral) aan jezelf. Want een bedrijf groeit niet als jij zelf stilstaat.

Deze stage was voor mij dus niet alleen opdrachten uitvoeren, omzet draaien of leerdoelen afvinken. Het was:

Durven rust nemen zonder je schuldig te voelen

Hulp zoeken zonder te denken dat je zwak bent

Je verhaal vertellen in plaats van jezelf verstoppen achter mooie termen

Fouten maken en daar niet van balen, maar juist van leren

Grenzen stellen naar klanten, maar vooral naar jezelf

Ik heb ontdekt waar mijn valkuilen zitten — maar ook waar mijn kracht ligt. En ik heb geleerd dat het oké is om het even niet te weten. Dat groeien niet betekent dat je constant dóór moet, maar juist dat je af en toe durft stil te staan en terug te kijken.

Mijn bedrijf is sterker geworden. Absoluut.

Maar ik ben zélf ook steviger gaan staan. En dat voelt als winst die veel verder reikt dan een factuur of een mooi project.

Als ik terugkijk, ben ik niet meer dezelfde Tristan die aan deze stage begon. Ik ben nog steeds ambitieus, creatief en kritisch. Maar ik ben ook zachter geworden naar mezelf toe. Eerlijker. En daardoor juist krachtiger.

Ik dacht dat deze stage over werk zou gaan. Maar het ging uiteindelijk over wie ik ben — en wie ik wil worden.

Een bedankje namens mij

Deze stage heb ik grotendeels zelf vormgegeven, maar ik heb het niet alleen gedaan. Er zijn mensen geweest die me gespiegeld hebben, mij ruimte gaven, mij bijstuurden, of gewoon even luisterden als ik vastliep.

Daarom wil ik oprecht dankjewel zeggen tegen:

🟢 Mijn ouders – Voor het vertrouwen, het luisteren, en het opmerken wanneer ik mezelf verloor in m’n werk. Jullie gaven me precies de feedback die ik niet wilde horen, maar wel nodig had.

🟡 Mijn psycholoog – Voor het scherp stellen, het vertragen, het terugbrengen naar wat echt belangrijk is. Zonder die gesprekken had ik deze groei niet kunnen maken.

🔵 Mijn buddy & Stagebegeiler vanuit Avans – Voor het meedenken, het stellen van kritische vragen, en het vertrouwen dat ik dit op mijn eigen manier mocht doen. Dat heeft me veel ruimte gegeven.

🟣 De mensen van de businessclub – Voor de feedback, het oefenen met pitchen, de gesprekken en het netwerken. Het voelde soms ongemakkelijk, maar ik heb er zóveel uitgehaald.

🟠 Mijn klanten – Voor het vertrouwen dat ik hun merk mocht helpen versterken. Jullie zijn het bewijs dat dit werkt — en dat ik dit werk kan blijven doen.

Deze stage voelde soms als een solo-reis, maar onderweg waren er genoeg mensen die met me meeliepen. En dat ga ik niet vergeten.